Zoektocht

Sinds mei van dit jaar ben ik bewuster bezig om uit te zoeken wie ik ben en wat ik wil. Je zou het een quest naar de zin van het bestaan kunnen noemen, maar meestal ben ik niet zo melodramatisch.
In die zoektocht kom ik dingen tegen. In dit geval een stukje tekst wat ik geschreven heb in 2003. Bijna 10 jaar geleden geschreven, en nog steeds raakt deze tekst mij. Zeker omdat het eigenlijk best goed beschrijft welk proces ik nu door ga, en wat voor effect dat op mij heeft.
De tekst is niet aangepast, dit is letterlijk zoals ik het in 2003 heb geschreven en toen via een vorige versie van dit blog heb gedeeld.
Walking, putting one foot before the other, repeat ad infinitum. Walking, to go from one place to another. Walking, used to get away from things. Walking, done by countless people all around me. I am walking, left, right, left, right, to get from where I was to where I am going. Also to get away from where I was with no regards to where I am going.Following the stream of pedestrians to where ever they might be going. But never seeing where that might be. Being alone while surrounded by people. Never alone, but never being noticed by them.Is this life, or is it something else? Why is it that I can’t remember where I came from. Nor where I am going? All I seem to know is how putting one foot before the other is walking, going from a place to another.

I have no memory of who I was, am or will be. I have no idea what my purpose is, if any. The people around me seem strange, but also strangely familiar. It’s raining, a slow drizzle, slowly soaking me to the bones.

The people around me change, they’re getting replaced by other people. I don’t know where they went, or where they came from. The new ones are looking at me, staring at me, and I don’t know why.

Looking for a way out I notice a metro sign. Down the stairs, up unto the platform. Nowhere a ticket vendor to be seen. At the platform uncomfortable waiting for a train. Getting strange looks from almost everyone.

Who am I? What am I doing here? Where did I came from? And where am I supposed to go?

Waarschijnlijk ben ik aan het eind ingestapt. Of juist niet, en sta ik nog steeds op het perron, mij die dingen af te vragen.

 

Leave a comment

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.